czerwca
5
Wspaniałe elementy reprezentacyjne nadal kosztowały sporo, ale równocześnie pojawiło się wiele tańszych wyrobów użytkowych, dla tych zaś, których nie było stać na srebra, wyroby srebrzone.
Wynalezienie na początku XIX w. metody obróbki metalu na tokarce jeszcze bardziej obniżyło koszty masowej produkcji i w połączeniu z techniką wytłaczania i odlewania metodą wtryskową zrewolucjonizowało produkcję wyrobów ze srebra.
W XVIII w. doprowadziło to, poza kilkoma przypadkami, do zaprzestania poszukiwań nowych wzorów przez wytwórnie, które ograniczały się do powtarzania form z epok wcześniejszych. Dzięki temu jednak kolekcjonerzy mają do dyspozycji znacznie większą możliwość zakupu różnorodnych przedmiotów, takich jak np. ramki do fotografii, szczotki, szkatułki różnego rodzaju i wielkości, pudełka na szpilki czy na karty do gry. Duże przedmioty oraz srebra o nie spotykanych dotąd kształtach, wręczane jako nagroda lub prezent, zdobione były bardziej swobodną, bogatą dekoracją wytłaczaną, odpowiadającą gustom epoki.
Najstarsze srebra były ekspozycyjnymi przedmiotami kupowanymi na pokaz, a zarazem jako lokata kapitału. Rachunki za nie składały się z dwóch mniej więcej równych części. Połowę stanowił koszt srebra, drugą połowę koszt wzoru, czyli koszt wykonania danego przedmiotu.